آگورا
دارم درباره کاميونيتي ايرانيان در تورنتو مداقه ميکنم.به جمع بندي دندان گيري رسيدم خبرتان ميکنم.
في الحال در همين حول و حوش احوال آگورا را بخوانيد:
جمع دانشجويي آگورا دوساله است يا دارد دوسالگي را ميگذراند.کلاس هاي رامين جهانبگلو که تمام شد آنها که در اين کلاس شرکت کرده بودند تصميم گرفتند جمعي درست کنند و در اين جمع مباحث نظري و علوم انساني را با يکديگر درميان گذارند.در اين جمع داشنجويان ايراني دانشگاه تورنتو و ساير دانشگاه ها و سايري علاقه مندان شرکت ميکردند و ميکنند. اين جمع تقريبا هر شنبه گردهم مي آيد و در قالب سخنراني مباحث مختلفي را در حوزه علوم انساني پيگيري ميکند. کيفيت بخث و نظرهاي هر جلسه البته متغيير است. در ضمن اعضاي آگورا در طول هفته در قالب نامه هاي برقي به تبادل نظر درباره مسايل مختلف خصوصا مسايل فرهنگي ايران مي پردازند. آگورايي ها را اکثرا جواناني تشکيل داده اند که براي تحصيلات تکميلي به کانادا آمده اند يا با متوسط سني سي سال با تکيه بر تخصص و سابقه کار رهسپار اين سرزمين شده اند. اينها را به اين جهت مي گويم که متوجه آبشخور فکري و فرهنگي اين جمع باشيد.
به جز آگورا جمع دانشجويي ديگري نيز از دانشجويان ايراني در تورنتو هست که بيتشر از دانشجويان جوان ايراني و زير مقطع ليسانس تشکيل شده است .اين گروه از جوانان ايراني اکثرا همراه با خانواده و در سنين نوجواني يا مقطع دبيرستان مهاجرت کرده اند.اين گروه نشريه اي هم دارند و تلاش مي کنند عليرغم جوان بودن رابطه اشان را هويت ايراني خود حفظ کنند.
اين دو گروه از دانشجويان و جوانان ايراني تفاوت هاي قابل توجهي با هم دارندو شدت و قوت رابطه فرهنگي آنها با سرزمين مادري نوسان هايي دارد اما وجه اشتراک آنها که همان کثرت و فزوني جمعيت ايرانيان در فضاهاي دانشگاهي تورنتو است مسئله قابل تعمقي است که در جايي ديگر مفصلا به آن خواهم پرداخت.