اين مطلب را در وبلاگ خورشيد خانم بخوانيد. به گمان من نقطه اي است در روزنوشتهاي او . آنچه در اين مطلب آمده روايتي است ديرينه در زنانه نويسي . فاصله گذاري ميان من و راوي . روزهايي كه خورشيد خانم مي گذراند روزهاي عجيبي است در زندگي زنان شهر نشين ايراني كه دغدغه مدرن دارند و مي خواهند با چنگ و دندان ميان درياي سنت و مدرنيته تخته پاره خودشان را بچسبند و گويا بقيه با اين تخته پاره كار دارند.
شايد روزي اينانا هم در باره چنين روزهايي بنويسد . تا آن روز اينانا همچنان دوگانه مي زيد.