«روياييها»ي برتولوچي را ديدم. به کسي توصيه نميکنم براي ديدن اين فيلم در سالن ويآيپي سينما ورسيتي تورنتو خودش را زحمت بدهد. فيلم خوبي نيست.طبق معمول برتولوچي صحنههاي بيپرواي سکسياش (البته در مقياس سينماي آمريکا) باعث شده که فيلم با درجه آر نمايش داده شود. بقيه اش ديگر هيچي. کمي نوستالژي براي شورشهاي خياباني بهار ۶۸ پاريس با چاشني سکس و نفي خشونت و البته کوچه پسکوچههاي دوست داشتني و زيباي پاريس باضافه يک آپارتمان تنگ و تاريک تيپيک پاريسي در مثلا محله پاريس شش يا پنچ يا پانزده. آنقدر حرصم گرفته بود از آخرش که اينقدر بيمزه تمام مي شود که همه چسفيلها را تا ته خوردم.با اين همه دلار نازنين که براي اين فيلم داديم مي توانستيم برويم کويين ويدئو و هفت هشت تا فيلم حسابي بگيريم براي خوراک يک هفتهامان بس بود. تجربه شد که دفعه ديگر مرور فيلم نخوانده پانشي بري تا داون تاون وقت نازنينتو که عمري هدر دادي باز هم هدر بدهي.
هرچند که اگر نميرفتي ممکن بودهيچ وقت ديگر تو عمرت پا ندهد سالن ويآيپي را ببيني با صندليهاي گلو گشاد و ميزهاي پيشدستي کنارش و کيفيت صداو تصوير برتر.چه ميشود کرد؟ تجربه است ديگر.
July 11th, 2005 at 8:20 am
wow,,webloge jalebi dartin!