امسال مسلمانها و لامذهبهاي زيادي برايم تبريک کريسمس فرستادند. پرسيدم از چه رو؟ گفتند هر بهانهاي براي شادماني محترم است. اين را آذرکياني شاعرگفت.بعضی ها هم که رگ ایرانیتشان خیلی گل کرده بود گفتند:هه! خودت را به آن راه نزن. خوب می دانی که این در اصل تولد مهر بوده و مسیح چکاره است و از این حرفها! حال این که اصولا تبریک گفتن تولد یک موجود افسانه ای با این شورو تاب از چه روست؟ لابد برای بعضی ها جالب است. وقتی بچه بودیم از فکر اینکه عمو نوروز بیاید و شبانه گوشه ظرف سمنویمان را انگشت بزند قند توی دلمان آب می شد.
اما اين هفته خودم سال نو ميلادي را به خيلي ها تبريک گفتم.براي ما که در بلاد کفر زندگي ميکنيم و اموراتمان با ژانويه و فوريه ميگذرد سال نو تبريک گفتن معني ميدهد. بد هم نيست آدم سالي چند بار بهانه داشته باشد براي آغاز. يکي دو تا سال نو.ماشالله اينجا هم که هميشه خدا سال نو يک قوم و طايفهاي هست.به اينها اضافه کن سالگرد تولد خودت و مثلا سالگرد ازدواج (واسه آنها که محترم است) و يکي دو تا سالگرد ديگر. سالگرد ازدواج مامان بابا. سالگرد رفتن اين و آن. سالگرد مهاجرت. سالگرد بالغ شدن. سالگرد.سالگرد.سالگرد.