زندگی دوگانه اینانا

اگر دقت کرده باشيد به اين صفحه يک بخش «مايه‌‌ها» افزوده‌ام. پايين هر مطلبي هم آورده‌ام که در کدام مايه است. براي اينکه بعدها جستجوي مطالب براي خودم آسان شود.
يکي ديگر از کارهايي که مي‌خواهم بکنم اين است که بعد از اين مي‌خواهم هراز گاهي چيزهايي در مايه «سوغاتي» بنويسم. دروغ چرا؟ کدام ما هستيم که از فرداي برگشت از سفر به فکر سوغاتي‌هاي سفر بعدي نباشيم؟ فرنگي‌ها يک کلمه دقيق براي سوغاتي دارند. بهش مي‌گويند souvenir يعني که من ياد تو بودم. اين روزها ديگر مثل دهه‌هاي قبل سوغاتي بردن آسان نيست. يادم است که سال ۱۳۶۳ برابر با ۱۹۸۴ بود که عمويم ـ يادش به‌خيرـ براي من و خواهرم از پاريس يکي يک دست لباس مخمل کوبيده مدل چارلستون سوغات آورد. لباس روي باسن و نه روي کمر بسته مي‌شد و هنوز در ايران يک سالي مانده بود تا دامن‌هاي پليسه چارلستون و آستين ‌هاي سرخود سرو کله‌اش پيدا شود.
اما حالا ديگر به يمن فروشگاه‌هاي زنجيره‌اي و بازارهاي سرشار از جنس و نزديک بودن بزرگترين و ارزان ترين مرکز خريد دنيا به ايران يعني امارات عربي ديگر سوغاتي بردن کار آساني نيست. اينجوري آدم بايد بيشتر تخيلش را به کار بيندازد تا يک سوغاتي کاملا شخصي براي عزيزانش ببرد. دوست دارم گاهي اينجور فکرها را با خواننده‌هاي وبلاگم تقسيم کنم. پس اين يکيش:
يک خاله دارم که حال و هوايش گاه از دخترش که دوست صميمي من است دخترانه‌تر و رمانتيک‌تر است.اين خاله نشاني بهترين شکلات فروشي‌هاي تهران و مشخصات جديدترين و آخرين عطرهاي دنيا را هم خوب بلد است. حالا فکر کنيد که وقتي آلبوم تازه مايکل بوبله که بعضي‌ها ترانه‌هاي عاشقانه و سبک آوازش را با فرانک سيناترا مقايسه مي‌کنند، منتشر مي‌شود ياد چه کسي مي‌افتيد؟ مسلما همان خاله‌اي که عاشق عاشقانه‌ترين فيلم‌هاي دنياست و جدو آباد همه هنرپيشه‌هاي مرد خوشگل دنيارا مي‌‌شناسد.
«چيزها»ي ژرژ پرک را خوانده‌ايد؟ بازنويسي يا بازخواني‌اش براي من مي‌شود:«سوغاتي‌‌ها».

This entry was posted on Saturday, February 19th, 2005 at 10:32 am and is filed under بته جقه, زندگی دوگانه اینانا, سوغاتی, کوچ. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.