از تبعات مهاجرت یکی اش هم این است که یواش یواش دیگر یک چیزهایی که پیشتر بی خیالی طی می شد حالا به چشم آدم گران می آید:یکی هم ایستادن در صف ویزای شنگن برای یک اقامت پنج روزه در یک مملکت اروپایی است. واقعا هم که خنده دار است وقتی می بینی که به فاصله یک ماه تبدیل گذرنامه از ایرانی به کانادایی ناگهان از یک شهروند مظنون که باید نامش در یک پروسه یک ماهه در فهرست امنیتی یک مملکتی بررسی بشود تبدیل به شهروند کشور دوست و برادر می شود که پنج روز که سهله نود روز هم لنگر بیندازد خوش آمده است. خنده داره ! نه؟ این کشورهای شمال با این سیستم مضحک ویزایشان می خواهند چه کنند؟

3 حاشیه to “”

  1. nasrema:

    باور کنيد من نفهميدم منظورتان بالاخره نگاه مثبت است يا منفی؟

  2. Mitra:

    mikhAnd saff besAzand

  3. Anonymous:

    سلامی به بوی خوش آشنایی
    من راجع به این موضوع نظری ندارم ولی خواستم همراه شما باشم بنویسم کمکم کنید من نوشتههای زیادی دارم که فکر میکنم فقط به درد خودم می خوره کمک کنید تا جرات پیدا کنم.

حاشیه بزنید