درضمن من از این لباسی که پاکزاد به تن ناظری کرده خوشم نمی آید. نمی دانم چرا این مرد محترم را مجبور کرده کراوات بزنه.نمی دانم چرا این مرد محترم تن داده؟ می توانست طرحی بریزد که آدمی را که اهل کراوات نیست بیخود توی این قیف نریزد. کراوات زدن ناظری به اندازه فراک پوشیدن مخملباف یک اندازه بی قواره است.
یک نگاه به کارهای طراح های هندی بیندازند این آقایان. ببینند چطور هندی ها لباس سنتی خودشان را در رسمی ترین شکل های ممکن طراحی و عرضه می کنند.
حالا آن هم نه. همین لباس رسمی فرنگی هم هزار جور ادا میشه سرش در آورد که هم رسمی باشد هم کراوات نباشه. اگر قرار است تعداد ایرانی هایی که جایزه های جهانی می گیرند زیاد بشود و ایرانی های بیشتری بروند روی فرش قرمز آن وقت جدا به طراحان ایرانی که خیلی دلشان می خواهد کارهایش دیده شود پیشنهاد می کنم یک تجدید نظر اساسی در نگاهشان به لباس رسمی بکنند.
October 14th, 2007 at 1:37 pm
اروپایی ها نشانهای خاص خودشان را دارند و مراسم اعطای نشانها هم دنگ و فنگ مخصوص خودشان را. نشانهای رسمی انگلستان حتی طرز راه رفتن یا ایستادن کسی که می خواهد نشان بگیرد هم طبق یک قاعده و اصولی هست که حتما باید مراعات کند.
بیژن گفته است که قبلا هم برای برندگان این نشانها لباس دوخته و می داند که هم حضار و هم صاحبان مراسم و اعطا کنندگان نشان چه نوع لباسی را برازنده فرد لایق نشان می دانند. در واقع کاری حرفه ای بوده است. البته به نظر من کت ناظری به تنش زار می زد و انگار که مال داداش کوچیکه اش را پوشیده بود! ولی خب. از نظر فرانسوی ها چیز چشمگیری بوده.
October 14th, 2007 at 4:35 pm
کی گفته که از نظر فرانسوی ها چیز چشمگیری بوده است؟
و اینگونه مراسم هم مدتهاست که دیگر دستور لباس مشخصی ندارد. بسیاری در این مراسم لباس سنتی ملت خودشان را می پوشند.
October 15th, 2007 at 9:08 am
به نظر من هم این لباس برازنده ی ناظری نبود. شاید اگر یک کت یقه ایستاده ی بلند مشکی یا خاکستری بود که از بالا دکمه می خورد با شلوار همرنگ، مناسب تر بود.
October 19th, 2007 at 8:22 am
salam, Shahram Nazeri yek bar dar shahri ke man hastam Concert dasht va ba’d az concert dar restaurant kot va shalvar poushide bud ba kravat, kheili shabih be hamin ke dar in jashn tanesh bud. baraye hamin be nazare man agar Bijan ham chenin chizi “tanesh nemikard” khodesh chizi moshaabehe hamin mipoushid albate na be khosh dukhtiye in.