قضیه دانشجوی دختر همدانی از دست رفته در بازداشتگاه را در وبلاگ فهمیه خضری خواندم. در این فکرم که کدام روزنامه ای در این احوال جرات می کند این قضیه را پیگیری کند؟ به نتیجه ای می رسد؟ می تواند نتیجه اش را منتشر کند؟ چند تای دیگر از قضیه ها هست؟ کجا قرار است درباره اشان حرف زده شود؟ بازتابانده شود؟ گفته شود؟ کدام روزنامه نگاری قرار است دنبال واقعه برود؟ چطوری حقیقت یابی کند؟ چطور بنویسد ؟ قصه بافتن درباره این قضایا کار آسان تری است تا نوشتن درباره خود واقعه. جویس کارول اوتس شدن در مملکت ما آسان است از بس که ماده خام هست ماشالله. یکی یک روزنامه نگاری که تا آخر خط بتواند برود ؟ کو؟ کجاست؟ یک نهاد رسانه ای که بتواند بازتابش بدهد. چند بار دیگر فهمیه و آسیه و بقیه باید ناخنک بزنند به قضایا و دستشان کوتاه باشد از ادامه پیگیری قضیه و از انتشار آن. این همه قضیه مسکوت مانده. این همه راز باز نگفته. کرگدن موجود شریفی است .
October 29th, 2007 at 2:53 pm
سلام.اميدوارم خوب باشين،كه اين هم يه اميد احمقانه اس با اين روزگار.
متن قشنگي بود اما من بشخصه فكر مي كنم در حال حاظر وقتي نزديكيه سالمرگ
وونه گوت (كه خودم هم دوسش دارم) از اون دختر دانشجو يا اعدام دختر 16
ساله در نكاء برايه به اصطلاح روشنفكر هايه ما يا خبرنگار ها مهمتر شده
چه انتظاري ميشه داشت؟
مشكل اين نيست كه كسي اين اخبار رو منتشر نمي كنه مشكل اينه كه يه تفكر كلي وجود نداره كه بشه با كمك اون تغيير ايجاد كرد.