یک مثال استفاده شهروندان از قانون دسترسی آزاد به اطلاعات.
یک شهروند تورنتو دو بار سازمان مترو و اتوبوس شهری تورنتو را به دادگاه می کشاند برای آنکه این سازمان رانندگان مترو و اتوبوسش را مجبور نمی کند که ایستگاه ها را اعلام کنند. این سازمان طبق تعهدی که به رعایت حقوق بشر ( در اینجا نابینایان و سایر کسانی که نمی توانند به هر دلیلی تابلو ها و نشانه ها را بخوانند ) دارد موظف است رانندگانش را وادارد که ایستگاه ها را اعلام کنند. این شهروند با استفاده از دسترسی آزاد به اطلاعات مطلع شده که مترو برای این دو تا دادگاه نزدیک به نیم میلیون دلار هزینه کرده است تا از خودش در مقابل این شهروند دفاع کند. حالا این شهروند دارد در این مقاله سوال می کند که چرا مترو پول مردم را به جای آنکه خرج بهبود وضع مترو کند خرج دفاع از خودش در دادگاهی کرده است از اولش هم می دانسته بازنده خواهد بود. اعلام ایستگاه های قطار و اتوبوس جزو حقوق شهروندی افراد نابینا است و کمیته های دفاع از حقوق بشر در تورنتو بارها در این مورد به مترو تذکر داده اند.
این مورد به نظر ما ممکن است خیلی لوس بیاید . نه؟ اصل مطلب را می توانید در اینجا بخوانید. درباره این قانون دسترسی آزاد به اطلاعات باز هم می نویسم.