احمد بورقانی معاون مطبوعاتی خوبی بود. از گوشه و کنار زیاد می شنیدیم که اگر کاری از دستش بر می آمد برای رهایی اهل مطبوعات از بند می کرد.
روزی که استعفا داد از معاونت مطبوعاتی یا به عبارتی استعفا داده شد مطبوعاتی ها برایش یک مجلس گرفتند که مثلا قدردانی کنند . طفلک مطبوعاتی ها آنقدر که ذوق زده بودند که بعد سالها از وزارت ارشاد مهر می دیدند . در آن مجلس بورقانی گفت من تا آخر چریک آزادی مطبوعات می مانم. مهاجرانی که گویا آسان گذاشته بود معاونش برود رندانه درجواب گفت دوران چریک و چریک بازی تمام شده آقای بورقانی! عاقلان گفتند البته حق با جناب وزیر است. اقای بورقانی گویا تا آخرش دل نازک ماند. مثل یک چریک.

این یکی را گویا آقای بورقانی به آنچه گفته بود وقا کرد. جوانمرگی رسم چریک بودن است.

3 حاشیه to “”

  1. رئیس:

    این قشنگترین یادی بود که از بورقانی خوندم در این چند روزه
    بغض کردم

  2. رئیس:

    این زیباترین یادی بود که در این چند روزه از بورقانی خوندم
    بغضمان ترکید

  3. خانه ما:

    در یک وبلاگ خوندم …از زبان یک استاد دانشگاه…خلاصه اش به زبان ما میشه..با یک گل بهار نمیاد هیچ…باعث میشه فصل ها رو هم قاطی کنیم

حاشیه بزنید