کمی سوگواری به سبک قدما
چقدر عجیب! شاید هم ذهن من می کوشد عجیبش کند!
ایو سن لوران هم رفت. آن از فرانکو فره. این هم از این.
آن وقت می دانی چرا عجیب؟ هفته پیش بود که نمایشگاه بزرگداشت ایو سن لوران در مونترال گشوده شد. دو روز بعد فیلم سکس اند ده سیتی روی پرده رفت . احتمالا سن لوران عزیز دق مرگ شده است از خفتی که جهان مد به آن گرفتار شده است. غلط نکنم این فیلم زهرآگین را به زور به خوردش داده اند.
دیده است حقارت همکاران و همسالانش را که به چه دریوزگی و خود فروشی افتاده اند. دلش شکسته . افتاده .مرده.
حالم گرفته شد. حال آدم بیشتر گرفته می شود ولی نمایشگاه تازه به پا شده و این فیلمه هم هوا شده است. حالم بهتر شد می نویسم شرح و تفسیر این هذیان رمانتیک را.
فقط برای میان برزدن به موضوع فی المجلس فیلم belle du jour بونو ئل را از فیلمی اتان بگیرید و ببینید و این سکس اند سیتی را هم تا بی توضیح به عرایضم برسید.
طراح لباس آن فیلم مرد جوان جویای نامی است به نام ایوسن لوران.
ای خدا چه زمانه عفریتی شده است!