وقتی بتسی جانسون جوان جاافتاده بود
دنبال بت های نوجوانی می گشتم. رسیدم به ماریا ماگدالنای ساندرا. سی و پنج ساله ها به بالا می دانند از کی حرف می زنم.
نگاهی به سرو وضع ساندرا بیاندازید در این ویدئو .پیراهن ساتن گشاد . کمربند پهن. ساق پوش سیاه و آن شال گیپور. 1985 و1986. ساتن و گیپورهای این روزها نوستالژی آن روزهاست یا به عبارتی وقتی بتسی جانسون جوان جاافتاده بود.
می دانم این پست برای خیلی ها بی معنی است. این را برای دل خودم که یادداشت برداشته باشم نوشتم.
September 8th, 2008 at 8:54 pm
همشهری جان…البت که من سن و سالم قد نمیدهد اینهایی را که گفتید بشناسم اما به هر صورت کلی حظ کردیم سمعی و بصری با این ساندرا بانو… مجددآ البت که ما آن ترانهی Everlasting Love را بیشتر دوست داشتیم, یعنی خوب سنمان که اصلآ قد نمی دهد….یعنی دوست داریم.
آخر دست هم این که خالیبند آن هم از نوع اصفانیاش نوبره…
September 8th, 2008 at 9:27 pm
هي خيلي جالب بود اين احساس نوستالژي مشترك كه قبلا سراغ من اومده بود و الان سراغ تو اومده!
http://noonjim.blogspot.com/2008/04/blog-post_21.html
يعني فكر كن سندرا شونصد تا آهنگ داره ها، ولي همين يكي ياد من و تو اومده!
D:
September 9th, 2008 at 9:03 am
برای ما که بی معنی نیست. کلی در ذهنمون عشق می کردیم با آهنگاش و البته زیبایی شون. بعد هم که شنیدیم شدن همسر آقای میشل کرتو (صاحاب گروه انیگما) و اونجا هم مستفیض فرمودند کلی افتخار کردیم به سلیقه نوجوونی خودمون.