اندر محاسن رکود

درپیشانی صفحه آنتونیا زربسیاس در فیس بوک خواندم که فروشگاه های زنجیره ای بزرگ به محله لزلی ویل تورنتو نخواهند رفت. فکر می کنم که اگر رکورد اتفاق نیفتاده بود والت مارت دست از سر آن محله برنمی داشت تا جای خودش را باز کند. هنوزخبر رسمی اش را جایی نخوانده ام. آهای تورنتویی ها ! شرق خیابان یانگ تا کنار دریاچه را داشته باشید. آینده خوبی در انتظار آن بخش داون تاون تورنتو است. یک آینده شهری باشعور و انسانی. نه فقط هیاهو و جرم و فلاکت. این خط این نشان. فعلن که اهالی لزلی ویل بردند و هیچ پلازای کوفتی با فروشگاه های زنجیره ای بزرگ به آن محله نخواهد رفت. مبارک است!

4 حاشیه to “اندر محاسن رکود”

  1. سروش:

    چه دل پری! (:

  2. shadi:

    چه امیدوار کننده. ما در شهر کوچکمان نتونستیم جلوی وال مارت رو بگیریم.
    من خیلی این جا رو دوست دارم. بهت نگفته بودم تا جالا.

  3. Ali:

    البته رکود می تواند باعث رونق وال مارت بشود چون خیلی از خانوارهای طبقه متوسط برای صرفه جویی و بدلیل کاهش درآمد به سراغ قیمتهای ارزانتر خواهند رفت.
    —————————————–
    در این واقعیت که شما گفتید که شکی نیست . این خوشحالی از عقب رفتن وال مارت در لزلی ویل هم موقت است .و دیر یا زود وال مارت و توابع دوباره کمین می کنند برای فتح مواضع. همین حالا هم سمبه اشان پرزور بود و فکر می کنم که این رکود موقتا عقب راندشان . مگر اینکه یک تصمیم جدی و جمعی باشد برای اینکه جلوی رشد پلازاها را در مراکز شهر بگیرند.

  4. Ali:

    من کارشناس توسعه شهری نیستم ولی با حرفت موافقم این پلازاها باعث می شود تا شهری که قرار است آدمها توش راه بروند به یک قرارگاه ماشینی تبدیل شود. ماشینها بیایند و بروند. با این حال شاید خوشحال بشی اگر بدونی که تازگیها پلازاها را به سبک مرکز شهرهای قدیم با مغازه ای مجزا و نه فروشگاههای چند طبقه می سازند. در نتیجه ماشین را باید پارک کرد و کمی راه رفت. من فکر می کنم خطر وال مارتی شدن اقتصاد خیلی جدیست.

حاشیه بزنید