زندگی دوگانه اینانا

کسی می داند متن مطلب قوچانی در شهروند امروز درباره کانون نویسندگان را از کجا می شود گیر آورد؟ احتمالا روی وب؟

ساختمان تازه روزنامه نیویورک تایمز از دید مجله Slate.

تحریریه روزنامه مشرف به خیابان است و رهگذران می توانند خبرنگاران مشغول به کار را از ورای شیشه ببینند.
نیویورک تایمز ده هزار کارمند دارد.

یک جور جلافت هایی هست فقط از شهری مثل تهران بر می آید . یک جور جلافت هایی که انگار فقط در دامن البرز می چسبد و ممکن است. یک جور جلافت هایی که انگار خورده است بر پیشانی تهران. یک جلافت شیرین. پنهان. عجیب. دیوانه. انگار که بکوبی در بزرگراه های تهران. نیمه های شب. راننده آژانس که نیمه شب از گوشه گرم دفتر آژانس کشیده اندش بیرون که هیکل مست و خراب مشتری را برساند به گوشه آپارتمان غمزده ای با دیوارهای خالی که طرف همچین که کلید را در در چرخاند یورش ببرد طرف حمام و ته مانده های یک رابطه تمام شده و به پایان رسیده را توی کاسه توالت بالا بیاورد ودل و روده و جگر و روح جوان خرش را هم رویش.

یک جلافت هایی هست . یک جور ابتذال شیرین. فقط از تهران بر می آید.
آره؟ درست گفتم؟.